การเดินทางมาไอซ์แลนด์

posted on 20 Mar 2009 16:46 by filmmy123
การเดินทางไปไอซ์แลนด์   คัดมาจากฮิ5
13:34 น.

การเดินทางที่แสนสนุกของฟิล์ม 
เริ่มต้นจากสุวรรณภูมิ  วันที่ 18 มกราคม
ความรู้สึกไม่ได้ตื่นเต้นอะไรมากมาย รู้สึกเฉยๆมากกว่า

 ก้ข้าพเจ้าเป็นคนแบบนี้ตั้งแต่ไหนแต่ไรแร่ะ ถึงจะดูท่าทาง
ไม่กระตือรือร้น ก้เหอะ แต่ว่าในใจก้ถามตัวข้าพเจ้าว่า
จะทำอะไรต่อไปเท่านั้น สาระสำคัญไม่ได้อยุ่ที่
ความตื่นเต้นซะหนอ่ย จิงไหม?

บางทีข้าพเจ้าก้คิดเหมือนกันว่า ทำไมไม่ตื่นเต้นเลยว่ะ
 เอิ๊กๆ คนมันเฉยๆ มากกว่าอ่ะนะ

ตอนที่ข้าพเจ้าขึ้นจาก กรุงเทพมาดูไบ ไปปล่อยไก่
อยู่หน้าห้องน้ำ 5555 ไม่บอกว่าเรื่องไร
ดีนะที่ไม่เมาเครื่อง ไม่งั้นตายห่า  เอิ๊กๆๆ
แอร์ฮอสเตรสน่ารักมาก ทุกสายการบินนะ สวยมากๆด้วย

บางทีข้าพเจ้าก้แอบมอง (เพราะชื่นชมม่ายช่ายอิจฉา)
 ดีจังเลยน๊าที่เป็นขี้ข้าบนเครื่องบิน555555

พอลงปุบเกือบไม่รอด ตอนไปต่อเครื่องไปลอนดอน 
ไอ้ห่าแขกมันไม่ให้ข้าพเจ้าไป แถมให้ข้าพเจ้าไปรอมุมข้างๆ

มันเช็คคนเข้าเกทหมดแล้วถึงเรียกข้าพเจ้าไปเป็นเพราะว่า
ในวีซ๋าสแตมป์ว่าเดมมารก์ ไม่ใช่ไอซ์แลนด์

มันงง ไอ้ห่า งงว่าไปไอซ์แลนด์แต่เสือกมีวีซ่าเดนมาร์ก 
แล้วยังใช้สายตาดูถูกข้าพเจ้า
(ไอ้ห่า เลดี้ไทย เนเวอ ดาย นะมึง) เผื่อมันจะเช็คเสร็จ
เถียงกับมันนานสองนาน 5555++ในที่สุดก้ได้ไป
นึกว่าจะได้เตะแขกแร่ะ....

ตอนขึ้นเครื่องข้าพเจ้าได้ที่นั่งที่ดีมากๆ คือริมหน้าต่าง
นั่งกับแขกสองแม่ลูก แต่ทว่า ฝันของข้าพเจ้าได้สลายลง
เมื่อเจ๊แขก ขอเปลี่ยนที่นั่ง ให้แขกลูกชายที่นั่งแถวหน้า
ข้าพเจ้า มานั่งทับรอย ข้าพเจ้า  แง๊ๆๆๆๆๆ

ตอนแรกข้าพเจ้าตอบอย่างมั่นใจ no ตามประสาคนที่พูดภาษาอังกฤษไม่ค่อยจะแข็งแรง เหอๆๆ

คุณเจ๊แขกไม่ล่ะ ความพยายาม ทีนี้ ให้ลูกชายมาพูดกับข้าพเจ้าแทน เด็กแขกพูดภาษาอังกฤษคล่องแคล่ว ขอร้องให้ข้าพเจ้ายอมจำนน ข้าพเจ้าสุดจะทน ตัดความรำคาญ.....โอ้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆม่ายๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ที่นั่งของฉ้านๆๆๆ

สุดท้ายข้าพเจ้าก้นั่งเหงาหงอยอยุ่ริมทางเดิน ข้างๆมีแขกตัวผู้เหม็นๆนั่งอยู่ข้างๆ T-T

ถึงลอนดอน เป็นทีของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าซื้อของกิน
เสียจนพุงกาง  ตอนแรกข้าพเจ้าใช้เงินปอนด์ไม่เป็น
ก้เลย เอาเงินมาวางใส่มือแล้วให้คนขายหยิบเอง อิอิ

ตอนแรกข้าพเจ้าคิดว่าของจะแพง แต่แล้ว*3* 
มันไม่ได้เป็นอย่างที่คิด ข้าพเจ้าก้เลยหม่ำช๊อคโกแล๊คถึง
 5แท่ง ในเวลา อันรวดเร็ว เอิ๊กๆๆๆ

แล้วข้าพเจ้าก้ไปเช็คอินแล้วขึ้นเครื่อง อยู่ลอนดอน
มีรถมาโชว์ด้วยเห่ะ รู้สึกว่าจะเป็นเฟอรารี่ 
เค้าห้ามจับด้วยนะเอ่อ กัวรถเค้าสึก ใจจริงข้าพเจ้า
 อยากจะไปนั่งอึ ให้สมกับที่รถมานแพง555

ขึ้นเครื่องจากลอนดอนมาไอซ์แลนด์......

มีคนไทย 4คนที่ขึ้นเครื่อง เดียวกันกะข้าพเจ้า
แต่พวกเราก้ไม่ได้คุยกัน ข้าพเจ้าก้ไม่กล้าคุย
เพราะกลัวเค้าจะหยิ่ง เหอๆๆๆๆ
และเค้าก้หยิ่งจริงๆ อ่ะนะ แต่ช่างเหอะ
ข้าพเจ้าไม่ได้สนใจ เพราะมันไม่ได้สำคัญ
จุดหมายปลายทางยังรออีกแค่นิดเดียว
ว่าแต่ว่านะ คนไทยไม่รักกัน แล้วใครจะรักเราล่ะ
ข้าพเจ้ามองเห็น พาสปอร์ตเค้าเป็นของประเทศอื่น
ก้เลยคิดว่า พวกนั้นคงลืมประเทศไทยไปแล้วแร่ะ
แต่ช่างหัวเค้าเหอะ....

และแล้ว    ดีใจจังข้าพเจ้าได้ที่นั่งติดหน้าต่างอีกแล้ว 
 เครื่องขึ้นสูงขึ้น.....เห็นเมืองอังกฤษเล็กนิดเดียว
ผ่านหมอกไปไกล ถึงทะเลที่ข้ามไปไอซ์แลนด์

ข้าพเจ้าเห็นเมฆ มันสวยงาม นี่คงเป็นสวรรค์แน่ๆ คิดในใจ
ถ้าข้าพเจ้าโดดลงไปในปุยเมฆ มันคงจะนุ่มเหมือนฝัน
แต่คงเป็นแค่ฝัน ถ้าเป็นจริงกุคงตายห่าไปแร่ะ555555

กำลังจะลงจอด.....

ข้าพเจ้ามองลงไปเบื้องล่าง เห็นภูเขาหิมะละลานตา
สีขาวของหิมะ หมอก ทะเลสีน้ำเงิน  ไม่มีต้นไม้ซักกะต้นข้าพเจ้าคิด  กุอยากกลับบ้านๆๆๆๆๆๆๆๆ
 แต่พอคิดว่า ข้าพเจ้ากำลังจะได้เหยียบแผ่นดินเดียวกัน
 กับคนที่ข้าพเจ้ารัก รู้สึก...(ยิ้ม.....)

จะยิ้มแต่ข้าพเจ้าก้ไม่กล้ายิ้มมาก เด๋วเค้าหาว่า
ข้าพเจ้าบ้า พอลงเครื่องรับกระเป๋าเดินไปทางเดิน
ก้มองเห็นคนไทยสองคนคือพี่นิดและพี่รัตน์มารับ
ข้าพเจ้ายิ้มหวาน ในความรู้สึกก้คิดว่า
ข้าพเจ้ามาถึงแล้ว (......โดยปลอดภัย) 

มื้อแรก ที่มาที่นี่ ข้าพเจ้าได้กินก๋วยเตี๋ยวไก่
แสนอร่อย อิอิ ข้าพเจ้าพักอยู่ที่เมืองหลวง 1วัน
ในห้องรับแขก  วันต่อมา 9.00 น.
ข้าพเจ้าก้ต่อเครื่องต่อมาเมืองที่เมธีอยู่ ไม่ถึงชั่วโมงก้ถึง

ข้าพเจ้าลงจากเครื่อง เห็นชายไทยคนหนึ่ง คนเดียว ยิ้มรับข้าพเจ้าอยู่

ความคิดหนึ่งแว๊บเข้ามาในใจ   ไม่เสียแรงที่เรารอ มาได้ถึงขนาดนี้ 
คนที่รัก คนที่คิดว่าจะไม่ได้เจออีกแล้ว เพราะเรารอมานานมาก
เหลือเกินที่จะได้เจอกัน  รอจนท้อ หลายทีหลายหน ความรู้สึก
3ปีครึ่ง  ไม่ได้เสียเปล่า

ตอนนี้เราได้อยุ่ด้วยกันแล้ว  ได้ยินไหม หมู....

Comment

Comment:

Tweet